در فضای بازی کودکان چگونه می توانیم از آسیب دیدن کودکان در اثر برخورد یا سقوط جلوگیری کنیم؟

مناطق بازی کودکان مکانی برای کودکان است تا طبیعت خود را آزاد کنند و جهان را کشف کنند. با این حال، سالانه تعداد زیادی از کودکان در اثر برخورد یا سقوط در این زمین های بازی مجروح می شوند که توجه گسترده ای را از سوی همه اقشار جامعه به خود جلب کرده است. چگونگی ایجاد یک محیط بازی امن و مطمئن برای کودکان به یک دغدغه رایج تبدیل شده است. این مقاله چگونگی جلوگیری موثر از برخورد، افتادن و آسیب دیدن کودکان در شهربازی را از ابعاد مختلف مانند طراحی شهربازی، برنامه ریزی سایت، مدیریت روزانه و نظارت والدین بررسی می کند.
طراحی علمی و منطقی امکانات تفریحی.
(الف) خصوصیات بدنی کودکان
امکانات تفریحی باید طوری طراحی شود که به طور کامل ویژگی های رشد جسمانی کودکان در سنین مختلف را در نظر بگیرد. برای کودکان نوپا (سنین 3 تا 6 سال) با هماهنگی و تعادل بدنی نسبتاً کم، امکانات بازی باید دارای قد، اندازه و پیچیدگی مناسب باشد. مثلاً شیب سرسره نباید زیاد تند باشد و ارتفاع آن متوسط ​​باشد. نرده ها و لبه ها باید صاف و گرد باشند تا گوشه های تیز باعث خراشیدن کودکان نشود. صندلی های چرخان باید به گونه ای طراحی شوند که پهن، راحت و مجهز به کمربند ایمنی یا نرده محافظ باشند تا از افتادن کودکان روی تاب جلوگیری شود.
برای کودکان بزرگتر (7 تا 12 سال) که بیشتر ماجراجو و ورزشکار هستند، سواری های چالش برانگیزی مانند قاب های صخره نوردی و تورهای طناب وجود دارد. البته سختی این امکانات نیز باید تدریجی باشد و تجهیزات حفاظتی در مکان های کلیدی نصب شود. به عنوان مثال، توری محافظ در بالای قاب کوهنوردی نصب شود تا از سقوط کودکان در هنگام صعود جلوگیری شود.
(ب) مواد ایمن و قابل اعتماد
انتخاب مواد لذت بسیار مهم است. حفاظت از محیط زیست، مواد غیر سمی، بی مزه، انعطاف پذیر و ارتجاعی باید استفاده شود. به عنوان مثال، تشک های لاستیکی یا چمن مصنوعی را می توان به عنوان مواد زمین استفاده کرد. این مواد دارای خواص بالشتکی خوبی هستند، می توانند به طور موثر تاثیر سقوط کودکان را کاهش دهند، خطر آسیب را کاهش دهند. در عین حال، تشک‌های لاستیکی و چمن‌های مصنوعی دارای ویژگی‌های غیر{5}}لغزش و سایش{6}}مقاوم بودن هستند، به طوری که می‌توانند با شرایط آب و هوایی مختلف سازگار شوند.
ساختار اصلی شهربازی باید از فلز یا چوب مستحکم و بادوام ساخته شده و برای تضمین پایداری و ایمنی شهربازی حفظ شود. پیچ‌ها، مهره‌ها و سایر بست‌های باکیفیت-باید در محل اتصالات استفاده شود تا از شل شدن که می‌تواند باعث فروریختن تأسیسات شود، جلوگیری شود. علاوه بر این، سطح وسایل بازی باید صاف و یکدست باشد تا از خراشیدگی، ترک و سایر عیوبی که می تواند پوست کودکان را خراش دهد، جلوگیری شود.
(ج) چیدمان و فاصله معقول
امکانات تفریحی باید به نحوی منظم و معقول ترتیب داده شوند تا از شلوغی بیش از حد یا بهم ریختگی جلوگیری شود. برای جلوگیری از برخورد کودکان در حین بازی باید فاصله ایمنی کافی بین انواع مختلف سواری رعایت شود. به عنوان مثال، باید فاصله ای بین خروجی سرسره و سایر وسایل سواری وجود داشته باشد تا در صورت سر خوردن کودک با سایر امکانات برخورد نکند.
مسیرهای جریان کودکان نیز باید در چیدمان امکانات بازی در نظر گرفته شود. معابر و فضاهای فعالیت گسترده باید برای جلوگیری از ازدحام و ازدحام ایجاد شود. مناطق استراحت را می توان در اطراف وسایل سواری برای استراحت والدین و کودکان یا به عنوان بالشتک و موانع برای کاهش برخورد و سقوط ایجاد کرد.
ii برنامه ریزی سایت ایمن و راحت
(الف) حمل و نقل زمینی
زمین های بازی آسیب پذیرترین قسمت سقوط کودک هستند، بنابراین حمل و نقل زمینی مهم است. علاوه بر تشک‌های لاستیکی و چمن‌های مصنوعی که در بالا ذکر شد، می‌توان آن‌ها را با ماسه یا زمین خرد شده چوب آسیاب کرد. ماسه خاصیت بالشتکی خوبی دارد و تاثیر زمین خوردن کودک را جذب می کند. با این حال، برای جلوگیری از مخلوط شدن اجسام تیز، باید مرتبا تمیز و ضدعفونی شود. سنگ زنی تراشه چوب نیز اثر بافری خاصی دارد و یک روش آسیاب دوستدار محیط زیست و طبیعی است، اما برای حفظ خاصیت ارتجاعی و صافی آن باید مرتباً دوباره پر شود و آرام شود.
هر نوع کفپوشی که انتخاب می‌کنید، مطمئن شوید که کف آن صاف و بدون چاله باشد تا از زمین خوردن کودکان هنگام راه رفتن یا دویدن جلوگیری کنید. در عین حال، زمین باید عملکرد زهکشی خوبی داشته باشد تا از تجمع آب جلوگیری شود، در غیر این صورت زمین می لغزد و خطر سقوط کودکان را افزایش می دهد.
(ب) بخش
با توجه به سن و ویژگی های فعالیت کودکان، مناطق بازی را می توان به مناطق مختلف عملکردی مانند مناطق بازی برای کودکان، مناطق بازی برای بزرگسالان و کودکان و فضای استراحت تقسیم کرد. هر منطقه باید مجهز به وسایل سواری مناسب و اقدامات احتیاطی ایمنی برای رفع نیازهای کودکان در سنین مختلف باشد.
مکان های بازی کودکان باید مجهز به وسایل سواری ساده و ایمن مانند سرسره های کوچک و صندلی های گهواره ای باشد. پدها یا حصارهای نرم باید در اطراف وسایل سواری قرار داده شود تا از تمام شدن وسایل و تصادف کودکان جلوگیری شود. مناطق بازی کودکان بزرگتر را می توان به امکانات بازی چالش برانگیز تری مانند بالا رفتن از دیوارها و چارچوب های آموزش ماجراجویی مجهز کرد، اما مربیان حرفه ای ایمنی باید برای اطمینان از ایمن بودن کودکان در حین بازی در دسترس باشند. محل استراحت باید نسبتاً ساکت و راحت باشد و دارای امکاناتی مانند نیمکت و چتر آفتاب برای استراحت و تعامل والدین و کودکان باشد.
(ج) علائم و هشدارهای ایمنی
علائم هشدار دهنده ایمنی باید در مکان های برجسته در مناطق بازی قرار داده شود تا ایمنی کودکان و والدین را یادآوری کند. به عنوان مثال، علائم هشداری مانند "مواظب سقوط" و "ایمن بمانید" در سواری هایی مانند سرسره و تاب و "مراقب زمین لغزنده" و "صعود ممنوع" در جایی که زمین ناهموار است یا خطرات ایمنی وجود دارد نصب می شود.
در همان زمان، یک تابلوی اعلانات ایمنی را می توان در ورودی محوطه بازی قرار داد تا والدین و کودکان را از قوانین استفاده و اقدامات احتیاطی ایمنی برای بهبود آگاهی ایمنی و توانایی محافظت از خود آگاه کند.
III. عادی سازی و اصلاح مدیریت روزانه
(الف) بازرسی و نگهداری دوره ای
ایجاد یک سیستم کامل بازرسی و نگهداری منظم از امکانات تفریحی. کارکنان حرفه ای را ترتیب دهید تا به طور منظم از امکانات تفریحی بازدید کنند تا خطرات ایمنی را به موقع شناسایی و حذف کنند. محتوای بازرسی شامل پایداری ساختاری سواری ها، فرسودگی و پارگی قطعات، و آب بندی کانکتورها است. هر گونه مشکل شناسایی شده باید به موقع تعمیر یا تعویض شود تا اطمینان حاصل شود که سواری ها همیشه در حالت کارکرد ایمن هستند.
در عین حال، امکاناتی مانند زمین های بازی، نرده ها، کوسن ها و غیره باید به طور مرتب بازرسی و نگهداری شوند تا از یکپارچگی آنها اطمینان حاصل شود. وسایل آسیب دیده باید به موقع تعمیر یا تعویض شوند تا از آسیب دیدگی کودکان در اثر تاسیسات آسیب دیده جلوگیری شود.
ب) تمیز کردن و ضد عفونی کردن
تمیز نگه داشتن زمین های بازی یک اقدام مهم برای جلوگیری از ابتلای کودکان به بیماری است. وسایل سواری، کف و مکان های استراحت را به طور منظم بشویید و ضدعفونی کنید تا زباله ها، لکه ها و باکتری ها پاک شوند. به ویژه، در طول همه گیری، افزایش دفعات تمیز کردن و ضد عفونی کردن، ضد عفونی کردن کامل کودکان با مواد ضد عفونی کننده که با استانداردهای بهداشتی مطابقت دارد و ایجاد یک محیط بازی ایمن و سالم مهم است.
ج) مدیریت پرسنل
پرسنل مدیریتی کافی که مسئولیت مدیریت روزانه و نظارت بر ایمنی زمین بازی را بر عهده دارند. مدیران باید دانش ایمنی مناسب و قابلیت های واکنش اضطراری را برای شناسایی و رسیدگی به موقع مشکلات ایمنی در بازی کودکان داشته باشند. به عنوان مثال، مدیران باید با مشاهده رفتارهای خطرناک کودکان در هنگام سواری متوقف شوند و آموزش های ایمنی ارائه دهند و اگر کودکی در اثر برخورد یا سقوط مجروح شد، مدیران باید بلافاصله کمک های اولیه را انجام دهند و به موقع با والدین و موسسات پزشکی تماس بگیرند.
IV. مقدمه نظارت فعال و مؤثر والدین
(الف) افزایش آگاهی امنیتی
والدین در درجه اول مسئول ایمنی فرزندان خود هستند. آنها باید آگاهی های ایمنی خود را بالا ببرند، اقدامات احتیاطی ایمنی زمین های بازی و روش های استفاده از امکانات بازی را درک کنند. والدین باید تابلوهای اعلانات ایمنی را قبل از بردن فرزندان خود به مناطق بازی به دقت مطالعه کنند، قوانین ایمنی و اقدامات احتیاطی را برای فرزندانشان توضیح دهند و آنها را راهنمایی کنند که از وسایل بازی به درستی استفاده کنند.
(ب) همراهی و نظارت تمام وقت-
در جریان بازی کودکان، والدین باید همیشه فرزندان خود را همراهی کنند، به حرکات فرزندان خود توجه کافی داشته باشند، رفتارهای ناایمن را به موقع تشخیص دهند و اصلاح کنند. به عنوان مثال، والدین باید فرزندان خود را در صورت تلاش برای بالا رفتن از امکانات بلند یا خطرناک متوقف کنند و به آنها یادآوری کنند که در صورت خطر برخورد با دیگران در حین دویدن، از مسیر خارج شوند.
(ج) توانایی محافظت از خود{0}} را پرورش دهید
والدین همچنین باید مراقب باشند که توانایی محافظت از خود-کودکان را پرورش دهند. از طریق آموزش روزانه و فعالیت های بازی، دانش اولیه ایمنی و واکنش اضطراری به کودکان آموزش داده می شود. به عنوان مثال، به کودکان آموزش داده می‌شود که چگونه از بازوها و کف دست‌های خود برای حمایت از خود در هنگام سقوط برای کاهش صدمات استفاده کنند و چگونه در هنگام خطر کمک بخواهند و کمک بخواهند.
جلوگیری از برخورد، افتادن و آسیب دیدگی کودکان در مناطق بازی نیازمند تلاش مشترک در طراحی فضاهای بازی، برنامه ریزی سایت، مدیریت روزانه و نظارت والدین است. تنها با ساختن یک سیستم حفاظت ایمنی چندلایه و جامع می‌توان برای کودکان یک محیط بازی امن، سالم و شاد ایجاد کرد تا کودکان بتوانند در بهشت ​​دوران کودکی خود بازی کنند و رشد کنند.